Επενδύστε στην ταράτσα σας!με υγρομόνωση

υγρομόνωση

Εκτεθειμένη στη βροχή, το χιόνι και τις ακραίες θερμοκρασίες, τόσο το χειμώνα όσο και το καλοκαίρι, η ταράτσα είναι το μέρος του σπιτιού που χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα, εκτός κι αν κάποιος έχει λεφτά για πέταμα!

Δεδομένου ότι οι απώλειες ψύξης και θέρμανσης σε μια κοινή συμβατική κατασκευή χωρίς θερμομόνωση ή ελλιπώς θερμομονωμένο δώμα μπορούν να φτάσουν και το 40% για τους χώρους του τελευταίου ορόφου (μελέτη του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας). η μόνωση της ταράτσας είναι απαραίτητη, ειδικά για τα παλαιότερα κτίρια. Εξίσου απαραίτητη είναι όμως και η στεγανοποίηση ή αλλιώς υγρομόνωσης, αν θέλουμε να αποφύγουμε τα προβλήματα από τη διείσδυση του νερού (ανθυγιεινές συνθήκες μέσα στο σπίτι, ακαλαισθησία και δημιουργία μυκήτων και μούχλας). Με άλλα λόγια, κάνοντας υγρομόνωση στην ταράτσα προστατεύουμε και την περιουσία και την υγεία μας.

Υπάρχουν δύο τύποι μόνωσης:

Η συμβατική και η ανεστραμμένη. Στη συμβατική μόνωση το θερμομονωτικό υλικό βρίσκεται κάτω από την στεγανωτική στρώση, ενώ στην ανεστραμμένη η θερμομόνωση τοποθετείται πάνω από τη στεγανοποίηση κατά παράβαση της συμβατικής τεχνολογίας μονώσεων. Η επιλογή του τύπου εξαρτάται από τις ανάγκες σας και τις κλίσεις. Συνήθως στις οριζόντιες και με μικρές κλίσεις ταράτσες επιλέγεται η συμβατική μόνωση.

Αν και θεωρητικά μπορεί να γίνει θερμομόνωση χωρίς υγρομόνωση, αυτό δεν συνιστάται. Αν πρόκειται μάλιστα για ανεστραμμένη μόνωση, καλό είναι να κάνετε μια πολύ προσεγμένη υγρομόνωση. Βεβαίως στην περίπτωση που δεν υπάρχουν προβλήματα υγρομόνωσης, η θερμομόνωση αρκεί.

Να σημειωθεί ότι δεν χρειάζεται κάποια ειδική άδεια από την πολεοδομία για τη υγρομόνωση / στεγάνωση μίας ταράτσας, ενώ σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να ζητηθεί άδεια εργασιών μικρής κλίμακας και η ενημέρωση του πλησιέστερου αστυνομικού τμήματος.
Σε ό,τι αφορά την καταλληλότερη περίοδο για να πραγματοποιήσετε εργασίες υγρομόνωσης, οι επαγγελματίες του κλάδου συμβουλεύουν ότι οι μόνες ημέρες που θα πρέπει να αποφεύγονται είναι οι βροχερές. Σε γενικές γραμμές, οι περισσότεροι επιλέγουν την καλοκαιρινή περίοδο, ενώ εξίσου κατάλληλοι είναι και οι μήνες της άνοιξης.

Τι είδους υλικό να χρησιμοποιήσω;

Ως θερμομονωτικά υλικά θεωρούνται εκείνα τα υλικά που περιέχουν εγκλωβισμένο ακίνητο αέρα στη μάζα τους και για το λόγο αυτό επιτυγχάνουν ένα πολύ χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας. Η θερμική αντίσταση που επιτυγχάνουν εξαρτάται όμως, εκτός από το συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας και από το πάχος τους, κατά περίπτωση και από τον τρόπο εφαρμογής ή το περιβάλλον του. Η πληθώρα των θερμομονωτικών υλικών από τη μία δίνει λύσεις ακόμη και σε πολύ εξειδικευμένες περιπτώσεις, από την άλλη καθιστά δύσκολη την επιλογή του καταλληλότερου σε οποιαδήποτε εφαρμογή.

Για ανεστραμμένη μόνωση, η εξηλασμένη πολυστερίνη με την άριστη συμπεριφορά της έναντι της υγρασίας και με τη μεγάλη της θλιπτική αντοχή (δηλαδή πόσο αντέχει στην πίεση) έχει μια προτεραιότητα στις μονώσεις ταρατσών, σύμφωνα με τους ειδικούς. Εξίσου καλές προδιαγραφές σε ό,τι αφορά τη θερμομόνωση της ταράτσας έχουν τόσο η διογκωμένη πολυστερίνη με επαρκή αντοχή σε θλίψη, όσο και η νέα γραφιτούχα διογκωμένη πολυστερίνη. Ακόμη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα θερμομονωτικά πλακάκια που συνδυάζουν τη θερμομόνωση με τη βατότητα.

Από την άλλη, τα πλέον συνήθη στεγανωτικά υλικά είναι οι ασφαλτικές μεμβράνες (ασφαλτόπανα), μεμβράνες άλλου τύπου (PVC, TPO, EPDM, κλπ), επαλειφόμενα στεγανωτικά υλικά κατά προτίμηση οπλισμένα (πολυουρεθανικά στεγανωτικά υλικά, ελαστικά στεγανωτικά τσιμεντοειδούς βάσεως υλικά).

Τι πρέπει να προσέξω;

Σύμφωνα με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Εταιρειών Μόνωσης, για τη μόνωση ενός δώματος θα πρέπει να δοθεί προσοχή στα εξής:

1) Στο συνεργείο εφαρμογής. Εκτός από εμπειρία το συνεργείο οφείλει να έχει τουλάχιστον κάποια πιστοποιητικά που θα αποδεικνύουν την αξιοπιστία του, αλλά και να παρέχει γραπτές πολυετείς εγγυήσεις.

2) Στην επιλογή της στεγανωτικής στρώσης. Επειδή ο χρόνος ζωής μιας υγρομόνωσης εξαρτάται από τη στεγανότητά της, δώστε βάρος στην επιλογή διπλών ή και περισσοτέρων στεγανωτικών μεμβρανών, και μάλιστα υψηλών προδιαγραφών.

3) Στα ευπαθή σημεία. Ως ευπαθές θεωρείται κάθε σημείο από το οποίο μπορεί να εισχωρήσουν νερά παρακάμπτοντας τη στεγανωτική στρώση (υδρογέφυρες).

4) Στο συνολικό βάρος της μόνωσης, ώστε να μη καταπονηθεί στατικά το κτήριο που θέλουμε να μονώσουμε. Ένα παλαιό κτίριο κτίσθηκε κάτω από απαιτήσεις ενός υποδεέστερου αντισεισμικού κανονισμού. Αυτό σημαίνει ότι ήδη υπολείπεται των αντοχών ενός πιο σύγχρονου κτιρίου. Από την άλλη, ήδη έχει καταπονηθεί από σεισμούς και άρα έχει καταστεί πιο ευπαθές. Τέλος, ο ίδιος ο χρόνος, η καταπόνηση των δομικών στατικών στοιχείων από υγρασίες, η βιομηχανική μόλυνση ή άλλες αιτίες μειώνουν τις στατικές τους αντοχές.

5) Στην ύπαρξη δεξαμενής πετρελαίου στο δώμα. Εάν δεν μπορεί να μεταφερθεί στο υπόγειο ή το ισόγειο του κτιρίου, υπάρχει κίνδυνος από χυμένα πετρέλαια να καταστραφεί τοπικά η θερμομονωτική στρώση (κυρίως αν είναι από πολυστερίνη) και, ακόμη χειρότερα, η στεγανωτική στρώση. Τα υλικά αυτά συνήθως είναι διαλυτά από το πετρέλαιο. Η ύπαρξη προστατευτικής στρώσης από πλάκες ή πλακίδια, ή ακόμη και από μπετόν, δεν εξασφαλίζει 100% από τη μη διείσδυση του πετρελαίου και την κατά συνέπεια καταστροφή της υγρομόνωσης.

ΠΗΓΗ: http://blog.xe.gr/